นับย้อนหลังไป 2 ปีกว่าที่พยายามก้าวเข้าสู่วงการนี้

มิ้นท์ไม่ได้ born 2 b .. ไม่ได้สมัครครั้งเดียวได้เลย

ไม่ได้ฟลุค สอบได้ แบบไม่ได้ตั้งใจ

แล้วก็ไม่ได้มีเส้นสายใหญ่โตมาจากไหน

แต่มิ้นท์ก็ try 2 b ที่จะเป็นให้ได้

ทำทุกอย่าง ทุกวิถีทาง เพื่อให้ได้มา

อะไรที่เค้าว่าดี ทำหมด .. หมดเงินไปก็เยอะ เสียใจมาก็มาก

แต่ลึกๆ ในใจก็ยังแอบหวัง ว่าสักวันฉันจะขึ้นไปบินบน

((Cake ที่ไอ่อ้วนส่งมาให้ตอนวันเกิด))

เริ่มแรกทีเดียว ไม่ได้เกิดมาแล้วชอบอาชีพนี้เลย

ตอนแรกทำงานเป็น customer service

มีพี่คนนึงทัก "มิ้นท์น่าจะไปสมัครแอร์"

แล้วเค้าก็แนะนำเวป thaicabincrew มิ้นท์เลยได้เข้าไปดู

แต่ก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ เพราะรู้สึกว่าไม่ใช่เรา

((หมีดำ กับมาชิจัง))

หลังจากนั้น ก็จับผลัดจับผลูไปดูดวงที่ท่าพระจันทร์

หมอดูทัก "จะได้นั่งเครื่องบินเหมือนนั่งรถเมล์"

พอมาเล่าให้ม่าม๊าฟัง ม่าม๊าก็ฟันธง "เป็นแอร์แน่ๆ"

ทั้งๆ ที่มีอาชีพตั้งหลายอย่างในโลกนี้ ที่จะได้นั่งเครื่องบินบ่อยๆ

((ดอกราชพฤกษ์บานตอนเข้าหน้าร้อน .. ดอกไม้ประจำชาตินะเนี่ย))

แล้วมิ้นท์ก็เริ่มเดินทางแบบไม่รู้อิโหน่อิเหน่

สายการบินแรกที่ไป คือ JALways

ไปแบบงงๆ แล้วก็ไม่ผ่านเรื่องเอกสาร

เพราะว่า TOEIC สอบในนามบริษัท

ตอนนั้นถึงกับน้ำตาตก ตรงหน้าโต๊ะตรวจเอกสาร

เพราะไม่นึกว่า จะตกด้วยเรื่องแค่นี้

พี่แอร์ใจดี บอกว่า "น้องอายุยังน้อย ไม่เป็นไรนะคะ ลองใหม่"

ตอนนั้นปามาน 21-22 ยังไม่ทันได้รับปริญญาเลย

จากนั้นก็เริ่มรู้ตัว ว่าถ้าคิดจะเป็นจิงๆ คงมีไรที่ต้องทำอีกเยอะ

เริ่มจากหาข้อมูล อ่านในเวป TCC เยอะๆ ว่าต้องทำอะไรยังไง

ม่าม๊าพาไปลงคอร์สแอร์ .. แพงชิบเป๋งเลย

แต่ก็รู้สึกเหมือน เค้าดันแต่เด็กที่มีแววว่าจะได้จิงๆ

ทำให้เซ็งไปหน่อยๆ บอกแล้ว มิ้นท์มันไม่ใช่พวก born 2 b

อาจารย์ที่สอนบอกว่า "ข้อดีของมิ้นท์คือเป็นคนหน้าเปื้อนยิ้ม"

ปามานว่าพูดไปยิ้มไปน่ะเอง .. ฟังแล้วก็มีกำลังใจขึ้นมาหน่อย

อาจารย์พูดอีกว่า "เป็นอาชีพที่คนไม่รัก ทำไม่ได้"

"ไม่ใช่งานที่สวยหรูเหมือนที่ทุกคนเห็น มันเป็นแค่เปลือกนอก"

มิ้นท์เลยเริ่มทำใจให้รักมันมากขึ้น ทำตัวให้รักอาชีพนี้ด้วยใจ

จากนั้นก็ตัดสูทอย่างดี .. แพงงงงง

เป็นสูทอย่างดีชุดเดียวที่มี เอาไว้ออกรบทุกงาน

เป็นสูทคู่ทุกข์คู่ยาก ที่ตั้งแต่ได้มา ก็ไปตระเวณด้วยกันทุกสายการบิน

มีแค่ 2 ชุดแหละ แขนยาว 1 ชุด แขนสั้น 1 ชุด

แขนสั้นนี่ตัดตอนได้เข้ารอบ 2 JALways ครั้งแรก

((น้องหมีดำ ปัจจุบันนี้ไปอยู่กะไอ่อ้วนที่ AUS แล้ว))

มิ้นท์ตระเวณไปเกือบทุกที่ ที่คุณสมบัติถึง ((บางทีไม่ถึงก็เสี่ยงไป))

เหมือนนางงามเดินสายสมัยก่อนก็ไม่ปาน

ถ้าจะให้ไล่ เท่าที่จำได้ ก็มี...

JAL 4 ครั้ง , EK 2 ครั้ง, Gulf Air 1 ครั้ง, TG 1 ครั้ง, PG 1 ครั้ง, UVA 1 ครั้ง

Etihad 1 ครั้ง, EVA 2 ครั้ง, QR 1 ครั้ง, Skystar 1 ครั้ง, Jetstar 1 ครั้ง

รวมแล้วไม่ต่ำกว่า 15 ครั้ง .. สถิติยอดเยี่ยมจิงๆ

ยังๆ ยังไม่จบแค่นี้หรอกนะ

มหากาพย์เรื่องนี้ยังมีอีกยาว ก็ 2 ปีกว่าแล้วนี่หน่า

ไว้ติดตามตอนต่อไปแล้วกันนะ

Note...

++ จะลอยกระทงแล้ว แต่ปีนี้ก็คงไม่ได้ไปไหนเหมือนเดิม

++ ยังคงเรียน JAP อย่างเอาเป็นเอาตาย

++ อีกไม่นานจะเจอไอ่อ้วนแล้ว

++ คุณยายกลับมาจาก India แล้ว เย้ๆๆ

บอกกับตัวเองทุกครั้ง ว่าเราจะไม่พลั้งหลงทาง

ให้ความต่างเป็นข้ออ้างแบ่งแยกทางระหว่างสองเรา

บอกกับตัวเองทุกวัน จะมีกันและกันไม่เปลี่ยน

แม้เวลาจะหมุนเวียน นั่นคือสิ่งที่เราได้เรียนรู้กัน

ปล่อยใจให้ล่องลอย เปิดออกไปยอมรับความต่าง

เว้นที่ว่าง แต่ไม่ห่างจนความต่างแยกเราจากกัน

ปล่อยใจให้ล่องลอย เปิดออกไปยอมรับสิ่งที่เป็น

เปิดรับกับสิ่งที่เห็น ว่าเราเป็นแค่คนสองคน

ความรักก็เป็นแบบนี้

มีทุกข์ บางทีสุข แม้เศร้าก็ดีกว่าอยู่เหงาๆ

เพราะว่าเรามีคนร่วมเศร้าถึงสองคน

ให้ความรักเป็นตัวเรา ถึงจะเหงาไปหน่อย

ก็คงจะไม่บ่อยจนมากไป แค่พอให้ใจสองใจ

ได้คิดถึงกัน บ้างก็ดี

ให้ความรักนำทาง ให้เรากลับมาเหมือนเดิม

กลับมาเติมความเข้าใจ ให้เดินเคียงข้างกันอีกครั้ง