ลืมมาอัพไดบอกไปว่าตก JALways ไปแล้ว ณ รอบสอง

ก็รู้ตัว เพราะว่าตอบคำถามไม่ค่อยดีเท่าไหร่

ไม่รู้เป็นอะไร พอไปสัมภาษณ์รอบสองทีไร กรรมการชอบถามเรื่อง นน. เป็นคำถามแรก

ก็รู้หรอกนะ ว่าเราผอมมาก ทำงานบนฟ้ามันก็บั่นทอนสุขภาพ

เอาคนอ่อนแอไปทำ ก็เหมือนฆ่าเค้าทางอ้อมน่ะแหละ

แล้วก็อะไรอีกหลายๆ อย่าง .. ก็เลยตก

เสียดายตังค่าสูทชิบเป๋งเลย 555

แต่ไม่เป็นไร เอาไว้ใช้ที่อื่นได้อีก

ยังแอบคิดจะไปสมัครที่อื่นนะเนี่ย หุหุ

ตอนนี้ PG เปิดอีกรอบ...

คิดอยู่ว่าจะไปดีมั้ยนะ เพราะคราวที่แล้วก็ไม่ได้เข้าสัมภาษณ์

เนื่องจากส่วนสูงขาดไป 1 cm. .. แห้วไปตามระเบียบ

เวลาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผม เตรียมตัวไปแล้วต้องกลับบ้านเนี่ย

มันเศร้าจิงๆ นะ .. เสียดายตังด้วย 555

กะว่าจะลองโทรไปปรึกษาพี่อ้อมก่อน ว่าจะไปดีมั้ย

คราวที่แล้ว พี่อ้อมก็อุส่าโทรมาถามผลด้วยความเป็นห่วง

พอรู้ว่าเราตก มีแอบตัดพ้อว่า "โธ่เอ๋ย ฉันอุส่าเก็งเธอนะยัยมิ้นท์"

น่ารักจิงๆ เลยเนอะ จะมีช่างแต่งหน้าสักกี่คนที่เป็นห่วงเป็นใยเราขนาดนี้

จบเรื่องแอร์ไป มาเรื่องเรียน...

รู้สึกว่าเทอมหน้า เค้าจะเปิดรับสมัครกันช่วงเดือนสิงหา

แต่ก็ไม่รู้ว่าคณะที่อยากเข้า เค้าจะเปิดรับรึป่าว

ก็ลุ้นๆๆ และภาวนาว่าจะสอบได้ จะได้เรียนซะที

เพราะเริ่มเบื่อที่ต้องมานั่งตระเวณสมัครแอร์แบบไร้จุดหมาย

จิงๆ ก็ไม่ได้อยากท้อแท้ หรือท้อถอย

แต่บางทีมันก็ชวนให้คิด ว่าการทำตามความฝันของตัวเอง มันยากขนาดนี้เลยหรอ

ทำไมคนอื่นเค้าสมัครกันทีเดียวได้ หรือเพราะเราไม่ใช่พวกที่เกิดมา born to be

แล้วถ้าเรา try to be สักวันมันจะได้เป็นมั้ย

นับถือพี่ก้อยมากๆ ที่สมัครตั้ง 31 ครั้งกว่าจะได้เป็น

ของมิ้นท์แค่ 10 กว่าครั้งก็จะไม่ไหวแล้ว

ก็ไม่รู้หรอกว่ากี่ครั้ง เพราะไม่ได้นับ แต่ว่าเยอะแล้ว

ทุกครั้งที่เห็นคนที่เค้าได้บิน ก็ถามตัวเองว่า สักวันจะถึงตาเรามั้ย

แอบอิจฉาหน่อยๆ ที่เพื่อนๆ ที่ไปสมัครด้วยกัน ติดไปคนแล้วคนเล่า

เหลือแต่เรา ที่ยังคงตระเวณตามฝันต่อไป แบบไม่มีจุดหมาย

เคยคิดว่าจบจาก JAL แล้วจะหยุด คงต้องหาอย่างอื่นทำ

แต่ทำใจไม่ได้ ยังแอบคิดที่จะไปสมัครที่อื่นอยู่

แอบรอการบินไทย แอบรอ JR PG และอีกหลายๆ ที่ รวมถึง JAL รอบหน้า

การตัดใจจากอะไรสักอย่าง ไม่ใช่เรื่องง่าย....

บ้านเราก็ใช่ว่าสบายเนอะ จะมานั่งทำแบบนี้ต่อไปได้อีกนานแค่ไหน

สมัครแต่ละทีก็ค่าใช้จ่ายเยอะ เหมือนลงทุนแบบไม่รู้ว่าจะได้คืนมั้ย

ทุกคนเค้าก็ลุ้น อยากจะให้เราได้สักที .. แต่ก็ไม่ได้

แต่ไอ่คำถามว่า "ทำไมไม่ได้" เนี่ย ก็ไม่รู้จะตอบยังไงนะ

เพราะถ้าเรารู้ว่าทำไมถึงตก เราก็คงแก้ตรงนั้นแล้วล่ะ

เปลี่ยนเรื่องบ้างดีกว่า เครียดเกินไปแระ

เจทคุงส่งมาชิจังมาให้แล้ว ดำไปหน่อยแต่น่ารักดี

ช่วงนี้เลยตัวติดกะมาชิจัง ไปไหนก็หนีบไปด้วยตลอด

นี่ก็กะว่าจะเอาไปพัทยาด้วยนะเนี่ย อิอิ

วันอังคารนี้จะครบรอบ 6 เดือนแล้ว

ช่วงนี้ก็ยังรักกันดีอยู่ ถึงแม้จะมีกัดกันบ้างนิดๆ หน่อยๆ

เจทก็ทำตัวดีขึ้นเยอะมั่กๆ หลังจากที่กลับจากเมืองไทยไป

ก็หวังว่ามันจะเป็นแบบนี้ต่อไปจนมันมาคราวหน้าอะนะ

((มาชิจัง .. น่ารักป่าว))

Note...

++ เดี๋ยววันเสาร์จะต้องไปพัทยาแล้ว

++ คิดถึงไอ่อ้วนที่สุดเลย ไม่อยากไปไหนเลยง่า

++ สับสนกะชีวิต again จะทำไงดีวะเนี่ย

เจอคนสวย คนน่ารัก ฉันจะหันไปทางอื่น

ถ้าคนสวยเข้ามาทัก ฉันก็ลุกไปทางอื่น

ไม่คิดเจ้าชู้ ฉันรู้ว่าใจฉันเป็นของใคร

ไม่กล้าเจ้าชู้ ฉันรู้ว่าเธอจะต้องน้อยใจ

ฉันพร้อมทำทุกอย่างเพื่อเธอ ก็ฉันรักเธอ รู้ไหม

ก็เพราะฉันรู้ว่าในชีวิตของฉันที่มี จะไม่มีทางเจอใครที่ดีกว่านี้ได้เลย

ก็จะรักเธอ ก็จะรักเธอแบบเปิดเผย

ก็เพราะฉันรู้ว่าในชีวิตของฉันต่อจากนี้ จะมีเพียงเธอคนเดียวที่เป็นดั่งคู่ชิดเชย

โปรดฟังไว้เลย พูดไปนั้น นั่นคือสัญญา

ถ้าจะรัก ใครจะคิด ฉันไม่คิดไปเอาอย่าง

ยิ่งไปค้น ยิ่งปัญหา แค่คนนี้พอแล้วทุกอย่าง