วันวาเลนไทน์ .. วันแห่งความรักของใครหลายๆ คน

ออกไปข้างนอก ก็เจอแต่คู่รักเดินจูงมือกัน

สองข้างทางเด็มไปด้วยดอกกุหลาบสีสวย ของขวัญวางเรียงราย

มองไปทางไหนก็เห็นสีแดง สีชมพู อยู่ทุกที่

คู่รักหลายคู่ที่เดินผ่านไป ถือของขวัญในมือ

หน้าตาอิ่มเอิบ สดใส .. ดูมีความสุขที่ได้อยู่กันคนที่รัก

รอบตัวเต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความรัก

มันอบอวลจนบางเวลาทำให้เรารู้สึกเหงา

แอบคิดว่า วันวาเลนไทน์ปีไหนนะ ที่เราจะมีคนเดินข้างๆ ซะที

เทศกาลแห่งความรัก ที่ถือกำเนิดจากความรักของนักบุญคนหนึ่ง

ทำไมคนถึงให้ความสำคัญกับมันมากกว่าวันคริสต์มาสนะ

ความรักของพระเจ้า ที่เสียสละเพื่อมวลมนุษย์

มันควรจะยิ่งใหญ่กว่า ความรักของชายคนนึงที่มีต่อหญิงคนรัก ไม่ใช่หรอ

อาจเป็นเพราะคนไทยเห่อเทศกาลตามอย่างต่างประเทศ

จะมีสักกี่คนที่รู้ความหมายแท้จริงของเทศกาลเหล่านั้น

หลังจากที่ทนดูบรรยากาศรอบข้างไม่ไหว

มิ้นท์เลยรีบไปส่งการ์ดให้เค้าแล้วรีบกลับบ้าน

แอบหวังว่าจะกลับมาคุยกับใครคนนั้นให้เร็วขึ้นสักนิดก็ยังดี

หลังจากที่ทุ่มเทเวลา รอ .. รอ .. และรอ มานานถึง 3 วัน

3 วันที่แทบจะไม่ได้คุยกันเลย

มีแค่โทรศัพท์นิดหน่อย ที่พอให้รู้ว่าเค้ายังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้

3 วันที่มิ้นท์นั่งรอด้วยความหวัง

วันละหลายๆ ชั่วโมง ..  เพียงแค่หวังว่าจะได้คุยกับเค้า

3 วันที่เธอทุ่มเทเวลาให้ผู้หญิงคนนั้น .. เพื่อนที่มาจากต่างเมือง

คนรักเพื่อนอย่างเธอ ย่อมไม่มีทางปล่อยให้เค้าเดือดร้อน

แต่ก็ทำให้ฉันอดคิดอย่างเห็นแก่ตัวไม่ได้

ว่าในเมื่อไม่พร้อมอะไรสักอย่าง แล้วผู้หญิงคนนั้นมาทำไม

sense ของฉันกำลังบอก ว่าเค้าชอบเธอ .. แน่นอน ไม่ใช่แค่เพื่อน

แล้วฉันก็เชื่อว่ามันคงจะไม่ผิดไปจากความจริงนัก

เธอเองก็รู้ เค้ามาเพราะเธอ .. เธอเป็นเหตุผลในการตัดสินใจมาของเค้า

ถ้าฉันซื้อหวยก็คงถูก รวยเละไปแล้ว

แต่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไง ฉันก็ยังรักเธออยู่ดี

รักในความเป็นเด็กของเธอ .. รวมทั้งจุดที่เป็นผู้ใหญ่

รักความกะล่อนของเธอ .. แน่นอน รวมถึงเวลาที่เธอจริงจัง

รักที่เธอรักเพื่อนซะมากมาย จนลืมคิดถึงฉันนี่แหละ

รักที่เธอเป็นคนดี แล้วก็รักมุมที่ไม่ดีของเธอด้วย

ฉันรักที่เธอเป็นของเธอแบบนี้ .. นั่นแหละ สิ่งที่ฉันลืมไป

นิยามนึงของความความรักคือ "การให้อภัย"

ไม่ว่าเค้าจะให้ทำเราเสียใจมากแค่ไหน หรือโกรธแค้นมากเพียงใด

สุดท้าย เราก็พร้อมจะอภัยให้คนที่เรารักได้เสมอ

แล้วมันก็จะเป็นแบบนี้ทุกครั้ง วนเวียนไปจนกว่าจะเลิกรักน่ะแหละ

ถ้าฉันจะลืมอะไรบ่อยๆ ก็ยกโทษให้ยัยสมองปลาทองคนนี้ด้วยละกัน

วาเลนไทน์นี้ ฉันคงไม่มีดอกไม้หรือชอคโกแลตให้เธอเหมือนคนอื่น

มีแค่การ์ด 1 ใบ ((ที่ยังไม่ถึง)) diary 1 หน้านี้ ที่เขียนให้เธอ

และอีก 1 ประโยคสั้นๆ "มิ้นท์รักเจท" นะ

แค่นี้ละกัน เพราะมิ้นท์ไม่มีตัง 555

Note...

++ จบหักมุมหน่อยไปหน่อย ขออภัยถ้าไม่ซึ้ง

++ Happy St.Valentine's Day ช้าไป 2 วัน

++ ถึงจะไม่ใช่คนแรก แต่ก็ขอเป็นคนสุดท้ายแล้วกัน

++ นับถอยหลังอีก 24 วัน .. คิดถึงแกว่ะ ไอ่เด็กเอาแต่ใจตัวเอง

เห็นใครๆ เขาดูมีความสุข ได้รับดอกไม้ช่อใหญ่

เสียงเขาหัวเราะฟังดูสดใส คงเพราะว่าภายในใจเขารักกัน

แต่เมื่อย้อนมาดูตัวเอง ก็ไม่เห็นเคยเป็นอย่างนั้น

อยู่เพียงตัวคนเดียว และอยู่ไปวันๆ หมดความหมาย

อยากได้ดอกไม้บ้าง อยากได้ของขวัญให้ฉันบ้าง จะมีทางเป็นจริงสักเมื่อไร

อยากมีความรักและอยากที่จะมีเค้าอยู่ใกล้ๆ เมื่อไรจะเจอสักที

ถ้าฉันมีเขาคงมีความสุข และคงได้ดอกไม้ช่อใหญ่

เสียงฉันหัวเราะคงฟังสดใส ก็เพราะมีใครสักคนที่รักกัน

เมื่อไรจะเจอสักที

เมื่อไรจะเจอ .. เจอเขาสักที