ขยันวุ้ย .. อัพได 2 วันติดเยย

ที่จริงเอามาจาก Blog แหละ แต่เปลี่ยนแปลงนิดหน่อย

ไดวันนี้เขียนเอาใจแฟนๆ ก่ะ

เนื่องจากมีเสียงเรียกร้องเข้ามามากมาย

ว่าอยากเหงตากล้องของพี่มิ้นท์จังเลย

โอเค จัดห้ายยยย ... ได้รูปมาแล้ว แหะๆ

หลังจากที่ถ่ายรูปไปเสร็จเรียบร้อย

ก็ไม่ได้มีการติดต่ออะไรกะพี่เค้าอีกเลย

อีนู๋มิ้นท์ก็ทิ้งช่วงไป 2 เดือน

พอผ่านไปสักพัก เอ๊ะ .. ยังไง กรูควรจะโทรไปขอบคุณเค้าใช่ปะ

แต่พึ่งนึกได้ก็แบบว่าผ่านมา 2 เดือนแล้ว

((จุ๊ๆ ความจริงคือ จะหลีพี่แกด้วย))

เออ... แบบว่าถ่ายไปตั้ง 2 เดือนแล้วพึ่งโทรมาเนี่ย ก็ผิดสังเกตช่ายปะ

ไอ่เราก็นึกๆๆ เอ.. กรูจาเอามุขไหนไปสานสัมพันธ์กะพี่เค้าดีวะ

พอดี๊ พอดี ไอ่คุงพี่โน้ตที่น่ารัก ดัน online พอดี

พี่เค้าก็ยุส่ง "โทรดิๆๆ เมียมันไม่อยู่ โทรเล๊ยยยยย"

แหม... ไอ่เราก็หน้าบอบบาง ไม่กล้าอ่ะ

เป็นสาวเป็นแส้ โทรไปหาผู้ชายได้ไง นู๋อายอะ

ขอเป็นเมล์แทนละกัน ((ไม่ค่อยเลยตรู -*-))

คุงพี่โน้ตเค้าก็จัดห้ายยย

แต่ทิ้งท้ายไว้ว่า "มัน online ไม่เป็นเวลานะ นานๆ เจอที"

เอาเหอะ มาถึงขั้นนี้แล้ว เจอไม่เจอ ก็แล้วแต่ดวงละกัน

ก็เลยเสี่ยงๆ add ไปก่อน ไม่ได้ตั้งระยะหวังผลไว้เท่าไหร่

((คุงพี่โน้ตใส่แว่น ส่วนคุงพี่โบ้ตอ้วนฉุ)) 

วันรุ่งขึ้น ขณะที่กะลังเม้าท์กะเพื่อนๆ อย่างเมามัน

ตี้ดิ๊งงง ((กรุณานึกเสียง MSN นะ)) พี่โบ๊ต online

เอ้าวุ้ย .. กรูจาทักดีมั้ยเนี่ย แล้วคุยไรดีวะ

เริ่มมีอาการสับสน สมองมึนงงไปชั่วขณะ

ก็ปกติเวลาเล่น MSN ไม่ค่อยทักใครก่อนอะ

ปามานว่า ไม่ทักก็ช่าง กรูไม่คุยก็ได้

ไอ่เราก็คุยไม่ค่อยจะเก่ง กลัวทักแล้วแป๊ก

แถมพี่โน้ตบอกไว้ ว่าไอ่หมอนี่มันขี้อาย

อ้าวเวร แล้วกรูจาชวนคุยยังไงล่ะ ไม่ถูกโรคกะคนขี้อาย

เพราะเจอแล้วกรูจะอายยิ่งกว่า ((พอดีไม่ต้องคุยกัน))

นั่งนึกอยู่นาน สองนาน ในที่สุดก็ตัดสินใจได้

"ถ้า 4 โมงครึ่งแล้วยังอยู่ กรูจาทักละคราวนี้"

((อุลตร้าแมนภาคไม่ปกติ))

และแล้วเวลาก็ผ่านไป จนมาถึง Deadline 4 โมงครึ่ง

"Hello" กรูตัดสินใจคุยภาษาปะกิดไว้ก่อน เพราะมันคิดคำง่ายกว่าคำไทย

ไม่งั้นเดี๋ยวต้องมานั่งนึกอีก ว่าจะพูดว่า สวัสดีค่ะ ดีค่ะ หรือ หวัดดีค่ะ - -"

"r u there?" กระแทกซ้ำไปอีก 1 ประโยค

เพราะถ้าไม่อยู่ กรูจาได้ชิ่ง ((กะลังอายที่ทักชาวบ้านก่อน))

เวลาผ่านไปประมาณ 3 นาที ((หรือประมาณเนี้ย))

ยังไม่มีเสียงตอบรับใดๆ กลับมา

กรูเริ่มแน่ใจว่าไม่อยู่ชัวร์ ใจชื้นขึ้นมานิดนึง

เพราะยังคิดไม่ออกว่าจะแนะนำตัวยังไงดี

ตี้ดิ๊งงงง ((เสียง MSN ดัง)) "หวัดดีครับ"

อ้าว อยู่นี่หว่า .. แล้วเจือกให้รอตั้งนาน ((คิดในใจนะ))

คราวนี้กรูก็มาหนักใจอีก ว่าจาแนะนำตัวยังไงดี

จะบอกว่า "คนที่พี่ถ่ายรูปให้เนี่ย" มันก็ 2 เดือนแล้วนะ

ใครมันจะไปจำได้วะ นานเกินเหตุ

แต่ในระหว่างที่นึกๆ อยู่นั่น....

"ขอโทษนะครับ ที่วันซ้อมหาไม่เจอ" ((อะไรปามานเนี้ย จำไม่ได้แล้ว))

แหน่ะ... จำกรูได้อีก ยังไม่ทันแนะนำตัวเลย

หรือว่าพี่แกชิ่งหนีไปกลางงานบ่อย เลยออกตัวไว้ก่อน

แต่พี่เค้ารับแก้ตัว บอกว่าเห็นจากรูปเลยจำได้

อ่อ .. โอเค อภัยให้ ((เค้าไปทำไรให้วะ))

((เหมือนป๋าเบิร์ด สมัยออกเทปชุด "พริกขี้หนู"))

เวลาผ่านไป พี่แกก็เม้าท์ไม่หยุด...

เนี่ยนะ ผู้ชายขี้อายของไอ่คุงพี่โน้ต พูดเป็นต่อยหอยเลย

ปล่อยให้กรูหนักใจอยู่นาน ว่าจะชวนพี่แกคุยเรื่องอะไร

สุดท้าย กรูก็แทบไม่ต้องคิดเรื่องคุยเลยเนี่ย

ไปๆ มาๆ กรูชักไม่แน่ใจว่าควรจะม่อผู้ชายคนนี้ดีรึป่าว

เพราะแต่ละรูปที่พี่แกงัดมาโชว์ก็หลุดโลกทั้งนั้น

ดูได้จากรูปประกอบ ที่แอบจิ๊กมาจากอัลบั้มพี่เค้า ซึ่งเป็นแค่ส่วนน้อย

((จุ๊ๆๆ .. จริงๆ มันก็น่ารักอยู่หรอก))

แถมไปแอบอ่าน Blog ก็พร่ำเพ้อถึงสาวน้อยคนนึง

ผู้บินไปซะไกลถึง "ลอนดอนไม่มีใจ"

ด้วยความที่เราถือคติ "ไม่แย่งของใคร เพราะรู้ว่าแย่งไม่ได้"

ก็เลยปลง .. ปล่อยให้ "ลอนดอนไม่มีใจ แล้วเมืองไทยไม่มีใคร" ไปเหอะ

แอบเอาเรื่องเค้ามาเผาในไดกรูดีกว่า 555

((ผ้าปูที่นอนน่ารักชมัด อยากนอนด้วยคน 555))

Note...

++ นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า จะเพ้อถึงใครอย่าเอาลง Diary หรือ blog MSN

++ เพราะเดี๋ยวคนอื่นมาอ่านเจอ จะไม่กล้าม่อคุณ

++ เอาตัวอย่างเราไปเป็นกรณีศึกษาได้ ไม่สงวนลิขสิทธิ์

++ เอาน่า ขำๆ อย่างน้อยกรูก็ได้เพื่อนมาอีกคน 555

ตื่นตอนเช้า วันนี้อะไรๆ ก็ดูเหมือนเดิม

ถนนผู้คนมากมายที่ยังคุ้นเคย

และเป็นเช้าที่ไม่เคยเปลี่ยน

แต่ตัวฉัน วันนี้อะไรๆ ก็คงไม่เหมือนเก่า

เมื่อใจของฉันก็ยังแอบรักเขา

มันเปี่ยมล้มจนเต็มทั้งหัวใจ

คือเธอที่ฉันยังเก็บไม่พูดไป

ไม่รู้จะทนได้นานสักเท่าไร

ในใจที่มันยิ่งคิดยิ่งหวั่นไหว

เพราะฉันอยากเดินเข้าไปบอกรักเธอ แม้รู้ว่าเธอไม่เคยจะสนใจ

เพราะฉันก็เป็นแค่คนอื่นทั่วไป ที่หลงรักเธอใช่ไหม

ให้ฉันได้เอ่ยหนึ่งคำที่สำคัญ แม้รู้ว่ามันอาจทำให้เสียใจ

ให้ฉันได้บอกความจริงที่เก็บเอาไว้

เธอจะรับฟังฉันไหม ว่าฉันแอบรักเธอ

บอกไปแล้ว อะไรๆๆ จะดีขึ้นรึเปล่า

จะยิ้มหัวเราะหรือฉันจะต้องทนเหงา

ถ้าบอกเขาแล้ว เขาจะว่าไง

ฉันแอบรักเธอ