กลับมาอัพต่อ

วันที่ 16 .. วันนี้ไป The Mall

ม่าม๊ากะลุง Mike ชวนไปกินข้าวเย็น

แล้วก็เดินเล่น ซื้อของอีกนิดหน่อย

มิ้นท์แวะไปร้านเกมที่ซื้อประจำด้วย

ซื้อเกม Firefighter มาฝากลุง Mike

เจ้าของร้านใจดี แถมเกม Casino มาให้ เนื่องจากเป็นขาประจำ

มิ้นท์เลยยกให้ลุง Mike ไปหมด 2 แผ่นเลย

((คุณยายให้ผ้าขาวม้าเป็นของขวัญ))

วันที่ 17 .. เหลือเวลาอีกแค่ 2 วัน

พวกเรา 3 คนเลยไป MBK กัน

ช่วยลุง Mike ซื้อของที่ระลึกไปฝากคนที่ USA

ได้ของมาเยอะแยะมากมาย .. แบกแทบไม่ไหว

มิ้นท์แอบ shop ได้กระเป๋ากะรองเท้ามาอีกแล้ว

((บีทให้อาหารปลา))

วันที่ 18 .. วันสุดท้ายก่อนลุง Mike กลับ USA

วันนี้เค้าออกไปพร้อมม่าม๊าตั้งแต่เช้า

มิ้นท์เลยว่าง นั่งเล่นคอมไปเรื่อยๆ

รู้สึกว่าบ้านเงียบเหงาจังเลย เวลาไม่มีเค้าอยู่

เพราะปกติเค้าอยู่ทีไรจะทำให้พวกเราหัวเราะกันตลอดเวลา

((ส่วนมิ้นท์กำลังแย่งขนมปังปลากิน))

บีทโทรมาชวนให้ไปวัดสวนแก้วเป็นเพื่อน

ก็เลยไปบริจาคหนังสือกัน 2 คน

แล้วเข้าไปทำบุญที่วัดแสงศิริธรรม ในซอยบ้านมิ้นท์

ซื้อขนมปังเลี้ยงปลาอย่างสนุกสนาน

แล้วก็ไปนั่งกินข้าวกัน ท่ามกลางสายฝน

จากนั้นบีทก็ขับรถมาส่งมิ้นท์ที่บ้าน

((โบสถ์วัดแสงสิริธรรม .. เก่าดีเนอะ))

ตอนเย็นม่าม๊ากลับมาจากทำงาน

วันนี้เค้าบ่นว่าทำงานหนักมากๆ ยุ่งวุ่นวายทั้งวัน

ชีวิตของพวกเราเริ่มกลับไปเป็นแบบเดิมๆ อีกแล้ว

ก่อนที่ลุง Mike จะมา .. "ชีวิตที่ไร้สีสัน"

ดำเนินตามวัฏจักร เหมือนเดิมที่ซ้ำซาก

ม่าม๊าชวนออกไปกินข้าวเย็นกัน 3 คน

ที่ร้าน "ลายไม้" ซึ่งไม่ได้ไปมานาน

กินไปก็คุยกันไป เล่าให้เค้าฟังว่าเราคงเหงาแน่ๆ

พูดแล้วก็พาลจะร้องไห้เอา แต่ใจก็คิดว่าต้องเข้มแข็งไว้

เพราะม่าม๊าต้องเศร้ากว่าเราแน่ๆ .. แฟนเค้าจะไปทั้งคน

แต่ม่าม๊าก็เก่งมาก ที่ไม่ร้องไห้ให้มิ้นท์เห็น

สงสัยไปแอบร้องตอนส่งที่สนามบิน

คืนนั้นหลังจากที่กลับมาบ้านได้พักใหญ่ๆ

ลุง Mike ลงมาร่ำลา เพราะพรุ่งนี้เค้าต้องไปแต่ตี 5 ครึ่ง

กอดเค้าแล้วก็ร้องไห้แงๆ ด้วยความไม่อยากให้ไป

อยากกอดเค้ามานานแล้วแหละ วันนั้นได้กอดซะที

รู้สึกอบอุ่นมากๆ อย่างที่คิดเอาไว้

เป็นคนที่ทำให้เรารู้สึกดีได้ตลอดเวลาจริงๆ

((Part of My Family))

ด้วยความที่แยกจากพ่อตั้งแต่เด็กๆ

มีม่าม๊าคนเดียวที่เป็น Hero เลี้ยงลูกมาตลอด

มิ้นท์เลยเป็นเด็กที่ติดแม่มากๆ คนนึง จนกระทั่งโต

รู้จักแฟนม่าม๊ามาหลายคน แต่ไม่เคยชอบใครเท่านี้มาก่อน

มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเลยนะ .. ดีมากๆ

ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับเค้าในระยะ 1 เดือนที่ผ่านมา

ไม่น่าเชื่อ .. แต่ก็รู้สึกดียิ่งกว่าตอนได้อยู่กะป๊ะป๋า

เค้าแคร์เรามากมาย อย่างที่ไม่เคยได้จากใครมาก่อน

ทุกสิ่งที่เค้าพูด เค้าทำ ดูแล้วรู้ว่าไม่ได้แสแสร้งแม้แต่น้อย

แต่มันออกมาจากใจจริงๆ .. จากใจของคนที่มีความรักอยู่เต็มเปี่ยม

และเค้าพร้อมที่จะเผื่อแผ่ให้ทุกคนที่อยู่ใกล้

ไม่ว่าใครที่ได้รู้จัก และอยู่ใกล้เค้า ก็คงรู้สึกเหมือนๆ กัน

นั่นคือความอบอุ่น และจริงใจที่เค้ามี

เวลาแค่ 1 เดือน แต่เค้าสามารถซื้อใจพวกเราได้อย่างง่ายดาย

ด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความรักที่มีต่อม่าม๊า

ไม่ว่าใครเห็นก็ต้องรู้สึก .. มันปิดไม่มิดจริงๆ

((Our Happy Time))

มิ้นท์เคยเสียใจ .. น้อยใจ เวลาม่าม๊ามีแฟน

เพราะทุกครั้ง ม่าม๊าจะไปติดหนึบอยู่กะแฟน

ไม่ค่อยสนใจความรู้สึกของมิ้นท์อย่างที่เคย

เค้าทำท่าราวกับว่าพร้อมที่จะลาจากเราไปอย่างง่ายดาย

เพียงเพื่อได้ไปอยู่กะแฟนเค้าเท่านั้น

มิ้นท์ก็พยายามที่จะเข้าใจ ธรรมชาติของคนมีความรัก

แต่มันก็อดน้อยใจไม่ได้ทุกทีที่เป็นแบบนั้น

มิ้นท์อิจฉาแฟนม่าม๊าทุกคน ที่เข้ามาแล้วพรากความรักของเค้าไป

อิจฉาที่ทุกครั้ง เค้าจะสร้างโลกของ 2 เรา

โลกที่เราไม่สามารถเข้าไปมีส่วนร่วมด้วยได้

แต่ครั้งนี้มันเปลี่ยนไป...

อะไรบางอย่างในตัวลุงไมค์ ทำให้มิ้นท์มั่นใจมากขึ้น

รู้สึกได้ว่า ต่อให้ม่าม๊าทิ้งมิ้นท์ไปอยู่ USA

แต่คนนี้ๆ "เค้าจะไม่มีทางทิ้งเราแน่ๆ"

เค้าไม่มีทางยอมให้ม่าม๊าทำอย่างนั้นแน่ๆ

นั่นคือสิ่งที่ต่างออกไป .. สิ่งที่มิ้นท์สัมผัสได้จากเค้า

เวลามีคนถามว่าจะเรียกแฟนม่าม๊าว่า "พ่อ" รึป่าว

มิ้นท์มักจะตอบเสมอว่า "แฟนแม่ทุกคนไม่ใช่พ่อนะ"

พ่อในความคิดคือคนที่ให้กำเนิดเรา .. ไม่ใช่แค่คนที่เป็น "แฟนแม่"

แต่มิ้นท์ก็สมัครใจเรียกลุงไมค์ว่า "Daddy" โดยไม่มีใครบังคับ

ถึงจะไม่ได้เรียกตลอด .. แต่ความรู้สึกในใจก็ยอมรับอย่างไม่มีเหตุผล

เพราะสิ่งที่เค้าทำให้เรารู้สึก มันมากกว่าที่พ่อแท้ๆ ทำให้มากนัก

ความรู้สึกบางอย่าง ต่อให้บรรยายเท่าไหร่ก็ไม่สามารถอธิบายได้

นั่นคือสิ่งที่เรารู้สึกอยู่ตอนนี้

สักวัน คงจะมีวันที่เราเก่ง eng มากกว่านี้

มากพอที่เราจะบอกความรู้สึกของเราให้เค้าฟัง

อยากจะขอบคุณมาก สำหรับช่วงเวลาดีๆ ทั้งหลาย

มันเป็นของขวัญล้ำค่าที่สุดจากเค้าจริงๆ

 ((I Love U, My Daddy))

Note...

++ อาจจะเขียนออกแนวเว่อร์ๆ แต่มันคือความจริง

++ เขียนไปก็ร้องไห้ไปด้วยความซาบซึ้ง

++ คราวหน้าจะอัพเป็น eng นะ จะส่งไปให้เค้าอ่าน

++ "Thank u Daddy for everything u did. i'm waiting to c u next time."

เธออยากฟังไหม ฉันมีอะไรอยากจะบอก

ที่เธอเคยถาม เฝ้าถามกันเรื่อยมา

มันคือสิ่งไหน ที่ทำให้หัวใจฉันมีค่า

ตลอดเวลาคือสิ่งนี้

เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้หัวใจ

ของฉันมีความสุขใจได้อย่างนี้

สิ่งที่ดีที่สุด คือการได้พบเธอ

ได้ดูแลเธอ ได้รักเธอหมดใจ

ยากตอบแทนซักหน่อย บอกให้เธอรู้ใจ

ว่าโชคดีแค่ไหน ได้พบคนอย่างเธอ

ได้ยินใช่ไหม นั่นคือความในอยากจะบอก

ตลอดเวลาคือสิ่งนี้...