หายไปนาน เทรนจบแล้วง่ะ
เพิ่งกลับมาจาก Tokyo Training เมื่อคืนวันเสาร์ที่ 12
โชคดีสุดๆ ที่ได้ไปเทรนช่วงที่ซากุระบานพอดี
เพราะปีนึงจะบานแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้น

((สตรอเบอรี่ที่ JPN .. เทพสมคำร่ำลือ))
ช่วงนี้นู๋มิ้นท์อิ่มอ้วนมากมาย
ไม่รู้เทรนยังไง 4 เดือนถึงได้ขึ้นมา 5 โล..!!!!
ไขมันจุกอกตาย .. ยิ่งไปญี่ปุ่นก็ยิ่งกิน
กลายเป็นลูกหมูน้อยไปซะแล้ว

((ห้องพักสวยหรู .. อยู่คนเดียวด้วย))
เนื่องจากว่าดองไดไปนาน รูปก็เลยมากมายก่ายกอง
แต่คราวนี้เอาลงเฉพาะที่ไปญี่ปุ่นก่อนละกันเนอะ
วันไป เจอ Flight Delay 6 ชม. !!!!!
เล่นเอานอนตายกันเป็นแถว เพราะตื่นแต่ตี 2
กวาจะได้ขึ้นเครื่องบ่ายโมงกว่า

((ไปโดดสไลด์แบบนี้แหละ))
วันหยุดได้แอบไปตะลอนญี่ปุ่นคนเดียว
ไปแบบเอ๋อๆ ไม่รู้ทางด้วยแหละ
หลงนิดหน่อย แต่ก็ถึงที่หมายโดยปลอดภัย
ครั้งนึงในชีวิต กับประเทศในฝัน

((เครื่องบินจำลอง ที่เอาไว้เรียน EMG))
ได้ไปห้าง Aeon .. ห้างดังของนาริตะ
เพราะมันเป็นห้างใหญ่สุดอยู่ห้างเดียวในแถวนั้น
มีแต่คนไทยเต็มไปหมดเลยง่ะ เดินไปทางไหนเจอแต่ภาษาไทย
ไม่ว่าทัวร์ไหนๆ ก็ต้องแวะห้างนี้ เพราะมันใกล้สนามบิน

((ส่วนอันนี้ Mock up เอาไว้เรียน Service))
ไป shop ร้าน 100 เยน หรือ Daiso บ้านเรา
แต่ที่นี่ 100 เยน ปามาน 32 บาท .. บ้านเราขาย 60
ไปลองกิน Kintako ที่ญี่ปุ่นด้วย อร่อยดี
ไม่รู้รสชาติเหมือนบ้านเรารึป่าว เพราะเจทไม่ยอมพาไปกิน

((หอพักที่ไปอยู่คราวนี้ "Kozu no Mori Ryou"))
แล้วก็ไป "นาริตะซัง" วัดใหญ่ของนาริตะ คนไทยเยอะอีกเหมือนกัน
ไปขอพรให้สอบผ่านๆๆๆๆ แล้วก็เดินชมซากุระ
อยากซื้อเครื่องรางเหมือนกัน แต่แพงง่ะ
ได้แต่ดู แล้วก็จากไปอย่างเสียดาย...

((ต้นซากุระแถวหอพักก็มีให้ดูเหมือนกัน))
เทรน EMG สนุกมากมาย ได้ใส่ชุดหมีสีฟ้ากระโดด Slider
ได้โดดสระน้ำอุ่น ใส่ชูชีพ ตะเกียกตะกายขึ้นเรือยาง
ได้เปิดประตูเครื่องบินสารพัดแบบ .. จำกันหัวบานเลยทีเดียว
ตอนสอบใจตุ้มต่อมๆ กลัวจะไม่ผ่านอย่างแรง
แต่ก็ผ่านมาแล้วด้วยดี โล่งใจไปได้อีก 1 อย่าง

((มู๋มิ้นท์ หน้าบาน .. ประกบคู่กับซากุระ))
เดี๋ยววันที่ 17-18 เข้า Office ไปเทรน AED ปั้มหัวใจ
แล้วก็ได้ตาราง OJT แล้ว จะได้บินเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ถึงเวลาก็คงตื่นเต้นอีกตามเคย
เพราะทำงานบนเครื่องจริงๆ มันไม่เหมือนกับที่เราเทรน
แต่ยังไงก็สู้ตายละเนอะ

((ขึ้นรถเมล์ 200 เยน ไปเที่ยวกัน))
Note...
++ เจทกลับไปเดือนกว่าแล้ว คิดถึงเหมือนเดิม
++ มีแต่คนอิจฉา ที่ตอนอยู่ JPN แฟนโทรมาหาทุกวัน
++ น้องสาวรับปริญญาแล้ว เมื่อวันที่ 4 เมษา .. เร็วมากมาย
++ ยังไงก็รักเธอนะ ตาแก่ จุฟๆ

((ที่ห้าง Aeon มี Doraemon Show))

((ถึงนาริตะซังแล้ว))

((ไม่รู้ทำไม หน้าวัดต้องมีโคมแดงๆ .. ที่วัดอาซาคุสะก็มี))

((ก่อนเข้าวัด ต้องล้างมือ บ้วนปาก .. วิธีที่ถูกค่อนข้างยุ่งยาก คนญี่ปุ่นเองยังทำไม่ค่อยเป็น))

((มีงานไรไม่รู้ เห็นมีรถตำรวจมาโชว์ด้วย))

((ด้านซ้ายเหมือนเป็นเทพแห่งฤดูใบไม้ผลื ให้เอาน้ำรด เหมือนสงกรานต์บ้านเรา))

((ในวัดมีซากุระเยอะเลย))

((ไม่เยอะเท่าตามสวนสาธารณะ แต่ก็มีให้ถ่ายรูปเหลือเฟือ))

((มีทั้งแบบสีชมพูเข้ม))

((แล้วก็ชมพูอ่อน เกือบขาว))

((ข้อเสียของการไปคนเดียว คือไม่มีคนถ่ายรูปให้))

((อันนี้ดอกซึบากิ หรือโบตั๋นนั่นเอง))

((เป็นดอกไม้ที่แปลก .. เพราะร่วงเป็นดอกแบบนี้เลย ไม่ใช่ร่วงเป็นกลีบ))

((นี่ต้นไรไม่รู้ ถ่ายแถวๆ หอ .. เห็นมันสวยดี คล้ายๆ ซากุระ))

((เทรุซัง กับพาเฟ่ต์ยักษ์))

((มิ้นโตะจัง กับ พาเฟ่ต์ยักษ์ ถ้วยเดิม))

((พาเฟ่ต์เจ้าปัญหา ถ้วยเดียวถ่ายรูปรอบโต๊ะ))

((เจ้าพวกนี้แอบถ่ายมาจากสำนักงานใหญ่ .. เห็นมันน่ารักดี))

เธอเคยถามกับฉัน ที่ฉันรักเธอ ว่าอยากจะรู้ รักเพราะอะไร
กลับไปคิดไปค้น ใคร่ครวญมากมาย
ไม่เจอ .. คำตอบ
ที่ผ่านมานั้น ไม่คิดอยากรู้ที่มา และไม่เคยหาเหตุผลใดๆ
แค่ตัวฉันเพียงรู้ ว่าเป็นสุขใจเมื่ออยู่เคียงกัน
อาจจะฟังแล้วไร้เหตุผล ว่าสิ่งที่ทำให้คนรักกัน
หรือเป็นเพียงรอยยิ้ม รอยนั้นเมื่อวันแรกเจอ
หากจะหาเหตุผลสักคำ ว่าสิ่งที่ทำให้ฉันรักเธอ
นั่นเป็นเพราะตัวฉันมาเจอ .. เจอสิ่งดีงาม
ตั้งแต่วันฉันพบเธอ ก็เจอแต่สิ่งดีงาม
ตั้งแต่วันฉันพบเธอ ได้เจอแต่สิ่งดีงาม
|